Inleiding

Ga vele uren genieten van mijn toerverhalen uit meer dan 35 jaar ervaring.

Het zijn verhalen met beschrijvingen van de mooiste plekjes en de meest bijzondere bezienswaardigheden.

Op deze pagina krijg je ook een overzicht van mijn laatste boeken en waar deze te bestellen zijn.


Veel leesplezier,
Tom Boudewijns

https://www.tomboudewijns.nl/?action=viewCat&cid=44&lid=1

https://www.tomboudewijns.nl/?action=viewCat&cid=39&lid=1

https://www.tomboudewijns.nl/?action=viewCat&cid=16&lid=1

https://www.tomboudewijns.nl/?action=viewCat&cid=15&lid=1


Het begin, 1992.

Ik was werkzaam in het Openbaar Vervoer.
‘Wanneer gaan we motorrijden,’ vroegen verschillende chauffeurs mij regelmatig.
‘Ik zal eens een tochtje uit gaan zetten zei ik.’
Ik ga een routeboek maken dacht ik.
Een route uitgezet en aan het hoofd van de administratie gevraagd hoe ik het beste een routeboek kon maken. 
Hij was erg goed met rekenprogramma’s en maakte voor mij een werkblad vol formules die kilometerstanden en andere benodigdheden automatisch doorrekende. 
Een proef gemaakt en ik kon aan de slag.

Ik wist door mijn werkzaamheden bijna alle weggetjes in Brabant en vond motor- en autorijden geweldig. 
Enkele dagen rondtoeren, veel aantekeningen maken en zweten. 
Het routeboek was klaar en goedgekeurd. 
Mededelingen met speciale vermelding dat iedereen zelfstandig de route kon rijden via een routeboek, werden in de publicatiekasten opgehangen.

Een voorrijder op kop van de motorsliert en de rest kon bij afhaken gemakkelijk de route weer oppakken. 
Negen en veertig BBA mensen en 32 buitenstaanders hadden zich voor deze tocht ingeschreven, het dreigde uit de hand te lopen, maar het liep allemaal gesmeerd. 
Veel positieve reacties na afloop zoals; dat roadbook is wel een uitkomst, toch lekker om zelf te kunnen rijden, we kunnen nu stoppen waar we willen enzovoort. 
Ook kwamen er verschillende suggesties op tafel, de mensen hadden me enthousiast gemaakt.
De oplossing was, voor elke tocht een routeboek maken en de mensen eventueel zelf laten rijden. 

Ik kreeg het idee om tochten met routebook te gaan maken.
Het werden vier verschillende avondtochten, een voor het westen, een voor het midden, een voor het noorden en een voor het oosten van Brabant. 
Vanaf verschillende locaties wilde ik de tochten laten starten en eindigen. 
Het moesten tochten van maximaal 75 km worden met een pauzestop na ± 40 km en een vaste vertrektijd van zeven uur. 
De routes werden uitgezet en er werden routeboeken gemaakt. 
Bekendheid via het openbaar vervoer kwam vanzelf, ik plaatste een programma in de publicatiekast, stuurde het  naar de pers en het kwam in de krant. 

Op maandag vertrek vanaf Bosschenhoofd, dinsdag Breda, woensdag rustdag, donderdag Riel en vrijdag Drunen.
Eenmaal van deze beker gedronken te hebben, bleek de dorst niet meer te stillen. 
Waarom de tochten telkens voor maar een week gebruiken? 
Het zou leuk zijn om een jaar later elke week vanaf april tot oktober verschillende avondtochten te rijden en op zondag een maal in de maand een nieuwe tocht naar het buitenland, België of Duitsland.
Het zou mooi zijn als op termijn alles kostendekkend zou worden, maar het moest wel een hobby blijven.

De avondtochten bleken geen succes, maar de zondagtochten wel. 
Met honderd motoren stonden ze soms bij van der Valk locaties te wachten om zich in te kunnen schrijven. 
Maar na enkele maanden vertrouwde ik het niet meer, achtendertig betalende inschrijvers kregen een roadbook en mijn wantrouwen bleek terecht. 
Ik liet na 10 kilometer een kennis van mij posten en motoren tellen, 123 telde hij er. 
Het bleek dat er van verschillende groepen een persoon in kwam schrijven en de rest van zijn vrienden iets verder stond te wachten om bij hem aan te sluiten. 
Daar deed ik al het werk niet voor, het was erg frustrerend.
Ik begon toen een eigen vereniging met alleen maar leden.

Mijn eerste boek, 1996.

    ‘Goedemorgen, spreek ik met Uitgeverij Kosmos, u spreekt met Tom, mag ik de heer de Vos van u?’
    ‘Mag ik vragen waar het over gaat?’
    ‘Ik heb net een pas verschenen boek gelezen en wil daar verder op ingaan en eventueel zelf een boek uit laten brengen.
    ‘Een ogenblik a.u.b. ik kijk even of hij vrij is.’
    ‘Met Hans de Vos, wat kan ik voor u doen.’ 
Ik vertelde mijn ervaring met het boek en dat ik het belangrijkste miste, namelijk roadbooks. 
Hij bleek geïnteresseerd en vroeg of ik het beter kon.
    ‘Natuurlijk kan ik dat, de roadbooks zijn een must in zo’n boek.’ 
We maakten een afspraak en een week later stond ik in Utrecht, een goed gesprek volgde.
    ‘Kun jij zelf de foto’s en roadbooks aanleveren voor een boek? 
Met schrijven heb jij totaal geen ervaring dus dat wordt een probleem. 
Een oplossing zou een samenwerking met een schrijver kunnen zijn. 
Jij levert foto’s en roadbook aan en de tekst wordt door een andere auteur geschreven. 
De opbrengst van het boek kunnen we dan op fiftyfifty basis verdelen.’ 

Ik voelde de bui al hangen, al het fotowerk en heel veel kilometers zouden door mij gemaakt moeten worden. 
De schrijver zat achter de pc mooie verhaaltjes te maken en daar hield het mee op.
    ‘Ik denk niet dat het een goed idee is, want mijn kosten zijn veel hoger dan de opbrengst, dus dat doe ik niet.’
   ‘Als jij nu eens een beschrijving van een tocht maakt en je levert deze bij mij compleet met foto’s en roadbook in. 
Binnen een week laat ik dan weten wat ik er van vind.’ 
De afspraak stond. 

Ik had al verschillende tochten uitgezet en foto’s had ik ook voldoende. 
Dus verhalen erbij maken en alles was binnen een weekend klaar. 
    ‘Met Hans, we hebben je verhaal gelezen en willen graag op korte termijn een nieuwe afspraak maken.’ 
Het door mij geschreven stuk bleek te passen binnen de Kosmoswereld en dus zou mijn eerste boek uitgegeven worden. 
Er moest alleen nog een contract opgesteld worden.  

Enkele dagen later lag er een overeenkomst in de brievenbus, ik liet het mijn zwager lezen. 
Hij verdiepte zich er in en raadde af om het te teken.
    ‘Dit lijkt wel een wurgcontract, moet je niet tekenen. 
Je bent contractueel aan Kosmos gebonden zowel voor dit boek als voor alle verdere boeken die je eventueel zou willen schrijven. 
Alle rechten liggen bij hun en dat voor een paar centen. 
Ik zal als bijlage een ander voorstel doen en als ze die niet accepteren, gaan we naar een andere uitgever, dit is veel te gek.’

Een week later lag er een nieuw contract in de bus, het was volledig aangepast. Ik tekende en vijf maanden later lag mijn eerste boek in de winkel.